GROSSGLOCKNER HOCHALPENSTRASSE
Een van de bekendste klimmen in Oostenrijk is de Grossglockner Hochalpenstrasse.
Deze Alpenpas is van twee kanten te beklimmen. Vanaf de noordzijde is
dit vanuit Bruck am Grossglockner, vanaf de zuidkant vanuit Heiligenblut.
Ik beschrijf de klim vanaf de noordkant. We starten met fietsen in Bruck
in de richting van de pas en de eerste pakweg 7 kilometer zijn overwegend
vlak, maar iets steigend naar Fusch. Dit is ideaal om de benen vast wat
op te warmen voor de klim. Na Fusch begint de klim dan echt. Hier rijden
we tussen de bomen langs de bergwand en krijgen we in de verte al de besneeuwde
toppen in beeld. De percentages zijn al vrij fors, vanaf zo'n 7 tot 11%.
De weg is goed, haarspeldbochten zijn nog niet te zien hier.
We vervolgen de weg richting Ferleiten, het enorme tolstation waar automobilisten
anno 2004 26 euro dienen af te rekenen. Voor fietsers is er aan de rechterkant
van het gebouwtje een aparte doorgang. Liefhebbers kunnen hier een speciaal
kaartje kopen om de hun klimtijd te registreren. Voor 2 euro krijg je
een ticket mee, wat je boven bij Fuscher Torl weer in een automaat kunt
steken.
Fuscher Torl, rechtsbovenin op de foto
Met het bonnetje dat je dan krijgt kun je later weer beneden een certificaat
uit laten draaien met een computer. Daarbij word je tijd opgenomen in
de lijst te vinden op www.fusch.at.
Vanaf het tolstation Ferleiten moet het dan direkt volle bak, want dit
is mijns inziens het zwaarste stuk van het traject. Percentages schommelen
rond de 10% en de haarspeldbochten blijven uit, dus overwegend rechte
stukken klimmen. Overigens door een mooi gebied, waarbij je in elke bocht
kunt aflezen aan de borden hoe hoog je je bevind. En dat gaat nu vrij
hard. De eerste haarspeldbocht komt dan in beeld en we gaan langzaam het
bos uit. Het uitzicht aan de rechterkant in het dal en alle besneeuwde
toppen is prachtig.
In de buurt van parkeerplaats Hochmais
In het open stuk langs de rotsen volgen de haarspeldbochten elkaar nu wat sneller op en na Hochmais komt nog een vrij zwaar stuk door de zgn. Hexenkuche met in ieder geval 1 lang zwaar recht stuk. En dan schiet het al op, want Fuscher Torl komt in beeld. Eerst nog een aantal haarspeldbochten waar we het tempo nog even flink kunnen opvoeren. Vlak voor Fuscher Torl kun je linksaf slaan naar de Edelweisspitze, ongeveer 2 kilometers extra gemiddeld 10%. Wanneer je door fietst kom je als eerste bij Fuscher Torl, een torentje aan de rechterkant van de weg. Hier staat de automaat waar je je kaartje in kunt doen voor het certificaat. Fiets je ook hier verder dan volgt een relatief korte snelle afdaling. Om het hoogste punt van de weg te bereiken moeten we immers nog een paar kilometers verder. Onderaan de afdaling passeren we Fuscher Lacke, een klein bergmeertje. Op de foto het meertje met daarachter een terugblik op de korte afdaling, rechts bovenin de foto de Edelweisspitze, Fuscher Torl bevindt zich links net buiten de foto.
Fuscher Lacke
Nu moeten we weer gaan klimmen, en dat kan best zwaar vallen na die korte afdaling. In de verte is het eerste doel Mitteltor, een tunneltje van een meter of 300 met een flauwe bocht naar rechts. Na deze tunnel zie je in de verte Hochtor, de tweede tunnel waar het hoogste punt van de klim achter ligt. In het traject tussen de twee tunnels waren toen ik er fietste in juli nog fraaie sneeuwwanden te bewonderen.
tussen Mitteltor en Hochtor
Een paar haarspeldbochten nog en dan komen we bij Hochtor. Dit is een wat langere rechte tunnel. Koud vooral! Aan de andere kant van de tunnel begint de afdaling. Je kunt vervolgens doorrijden naar de Fransz Josefs Hohe, met uitzicht op de Pasterze gletscher en de Grossglockner. Ik heb de klim 2 maal gefietst, 1 keer al om 8:00 uur 's ochtends en een keer later op de ochtend rond 11:00 uur. Beide keren was het toch vrij druk op de weg met veel bussen en auto's. De afdaling is daardoor niet super omdat je altijd wel ergens achter een bus komt te hangen en niet de mogelijkheid krijgt erlangs te gaan vanwege het tegenverkeer. Ook de lucht van verbrande remmen is rijkelijk aanwezig. Alhoewel je door een fantastisch natuurgebied fietst ervaar je de natuur vind ik minder dan bijvoorbeeld bij de rustiger Kaunertaler Gletscherstrasse. Maar dit blijft natuurlijk wel degelijk een van die klimmen die je gefietst moet hebben!