Silvretta Hochalpenstrasse (Bielerhohe)
De Silvretta Hochalpenstrasse is de meest bekende klim en de hoogste van Vorarlberg. Je klimt vanuit Partenen naar de Bielerhohe op 2035 meter. De (tol)weg slingert zich via 30 haarspeldbochten in ongeveer 14 kilometer omhoog langs twee stuwmeren. De pas vormt het einde van het Montafon gebied, en kent twee stuwmeren waarvan de hoogste op de Bielerhohe, met 2035 meter het hoogste meer van Europa waarop een scheepvaart dienstregeling van kracht is. Rondvaarten op de Silvretta Stausee zijn mogelijk.
De Bielerhohe, op de achtergrond de stuwdam van de Silvretta See.
Ik start de klim vanuit Brand in het Brandnertal. Dat is nog 47 kilometer verwijderd van de start van de klim, echter het is een aanrader om er een dagje van te maken. Door het dal richting de pas loopt namelijk de Montafon fietsroute, die via tal van plaatsjes richting Partenen voert. Het is af en toe wel even opletten, de route is niet zo fraai gemarkeerd zoals we dat in Nederland kennen. Het is licht steigend, in de die 47 kilometer klim je 500 meter omhoog. Dat is lekker voor de terugweg als de benen wat vermoeid zijn geraakt. Het is wel een echte aanrader deze lange aanloop naar de pas, lekker in het zonnetje kun je er echt een dagje van maken. De weg is zoals vrijwel altijd goed, het is wel af en toe over een stukje gravel maar dat zijn maar korte stukjes. Onderweg passeer je vele plaatsjes; Vandans, Tschagguns, Schruns, Gaschurn en uiteindelijk Partenen. Je fietst langs de rivier de Ill en tussen de bomen levert dat prachtige plaatjes op.
Direkt na het rustige plaatsje Partenen begint de klim. Tijd om even wat te eten wat mij betreft. Dan gaan we direkt flink omhoog met zo'n 12%. Het is hier echter lekker klimmen vanwege de vele, vele haarspeldbochten. Omdat elke bocht mooi vlak is aan de zijkant kun je hier even herstellen en dan weer echt aanzetten voor het volgende rechte stuk. De volgende bocht blijft eigenlijk altijd wel in beeld. Ook hier is de weg zoals altijd weer uitstekend en het verkeer viel mij enorm mee alhoewel het mooi weer was. Ik fietste hier op een maandag trouwens.
let op de vele bochten in de achtergrond
Je fietst eigenlijk tussen twee bergen door naar de pas. Aangekomen bij de Vermuntstausee hebben we de meeste bochten gehad. Op onderstaande foto het OberVermuntwerk, op de achtergrond de Litzner Gletscher.
Het is hier even vlak dus we kunnen herstellen van de inspanningen in de vorige kilometers en even van de zon genieten. Dan gaat het weer omhoog, maar de finish komt al langzamerhand in zicht. Nog een paar haarspeldbochten langs de rotsen waar het nog aardig steil is. Dan de bocht om naar links en de Bielerhohe bereik je na nog een veradelijk recht stuk omhoog. Daar is onder andere aan de rechterkant een restaurant met wc's , handig om de bidons weer bij te vullen en even wat te eten. Het uitzicht is fraai, aan de linkerkant van de foto de Ochsentaler Gletscher, iets meer naar rechts de Vermuntgletscher.
Aangekomen op de Bielerhohe heb je de keuze door te rijden en dus af te dalen naar Galtur. Je kunt dan na het tolstation naar links, via de koppsee terugrijden naar Partenen. Of je kunt je fiets op de Bielerhohe omkeren en de afdaling via de talrijke haarspeldbochten nemen. Ik kies voor het laatste. Ik was gekleed in alleen een fiets shirt met korte mouwen en korte broek, dat was wel aan de frisse kant daar boven. Je ziet altijd andere racefietsers met jassen en zelfs handschoenen in de afdaling maar dat gaat me iets te ver. Elke plek die ik over heb in mijn zadeltasje of shirt wordt opgevuld met eten, daar heb ik meer aan dan aan handschoenen. Echt hoge snelheden haal je trouwens hier niet maar doordat er niet al te veel verkeer is en de weg heel overzichtelijk is kun je de bochten lekker aansnijden. Veel lol kun je dus wel hebben. Toch gooide mijn balhoofdstel al snel roet in het eten. op de een of andere manier was het zaakje losgedraaid aan de bovenkant. En als je zo hard moet remmen kan dat heel vervelend zijn dus ik moest mijn snelheid flink aanpassen...
in de afdaling langs het turqoise water van de Vermuntstausee
Kies je voor dezelfde aanloop vanuit Brand of in die omgeving dan gaat het vanaf Partenen continue weer naar beneden, niet steil, maar genoeg om makkelijk op de fiets te zitten en de teller niet meer onder de 30 km/u te laten komen. Dat is echt heerlijk fietsen! De dag kan me bijna niet lang genoeg duren, maar we hebben nog een hindernis voor de boeg. In Bludenz sla je linksaf naar Burs en de volgt de klim naar Brand (Brandnertal) weer. Dat is dan best pittig na 110 kilometer! Toch vloog ik deze keer heel makkelijk omhoog na een prachtige fietsdag.