Nenzinger Himmel
Fietsen naar de hemel? De weg naar Nenzinger Himmel is vlak in de buurt van mijn verblijfplaats in 2005 (Brandnertal) en op de kaart lijkt het een aardige fietsweg, omdat er hoogteverschil te overwinnen is en de weg blijkbaar gesloten is voor auto's. Het is vaak gewoon een kwestie van een gedetailleerde kaart kopen en dan zoeken naar interessante wegen. Zo ook vond ik deze klim, het dal zelf heet het Gamperdonatal. In Nenzing aangekomen is het het meest eenvoudig door te rijden richting centrum, en dan bijvoorbeeld te parkeren bij de lokale Spar. Fiets naar boven en je komt de eerste bordjes 'Nenzinger Himmel' tegen. Dan de klim.
De eerste twee kilometers gaan direkt steil omhoog met percentages rond en ook boven de 10%. In totaal 10 haarspeldbochten zijn hier al te overwinnen. De weg is natuurlijk niet zo breed als bij de echte grote klimmen met veel verkeer, maar prima te fietsen. Afgezien van de forse percentages dan, ik had nog niet 'ingefietst' en dan is het direkt flink aan de bak. Dan kom je bij het bos, waar de auto's niet verder mogen.
De eerste 3 kilometers zijn steil...
Wat dan volgt heeft mij op zijn zachtst gezegd enorm verrast. De weg lijkt in niets op de andere wegen in het Montafon gebied, het is een ruig en bijzonder mooi gebied. Je fietst na het bos langs (en onder) een rotswand met bij elke bocht een reden om af te stappen en om je heen te kijken. De beek raast ver beneden je en heeft zich een weg door het smalle dal gebaand. het dal is soms zo smal dat je makkelijk een steen naar de overkant kunt gooien. Ik heb in het eerste deel vooral met open mond rondgereden omdat ik al dit natuurgeweld absoluut niet had verwacht. Rotswanden, de beek, watervalletjes overal, grotten, zeer verschillende flora, je treft hier alles aan. Het water druipt van de rotsen boven je op de weg en de weg gaat steil omhoog.
klimmen langs een rotswand
O ja, het klimmen, ik moet zeggen dat ik nogal eens naast de fiets heb gestaan. Niet vanwege de zwaarte van het parcours maar vooral om alles op de foto te krijgen, wat echter absoluut niet is gelukt. Dit moet je echt zelf gaan ervaren om een goede indruk te krijgen. De percentages wisselen nogal. Het eerste deel van de klim is zeker het zwaarst, waar de 10% nogal eens wordt overschreden. Een steile passage is ook te vinden direkt na het fraaie in de rotswand uitgehouwen tunneltje. Maar waar het dal weer wat breder wordt en weides zich aandienen wordt het vlakker. De beek komt hier direkt naast je te liggen en het beeld van de omgeving verandert weer totaal. Het echte steile klimmen is er vanaf hier een beetje af en na de beek weer te zijn overgestoken fietsen we langs de linkerkant van het dal verder door nu een naaldbos naar Nenzinger Himmel.
Ik reed de weg op een avond (startte om ongeveer 19:00 uur in Nenzing) en daarmee was het echt ontzettend stil hier. Het was bijna bedreigend, het invallende duister en de afwezigheid van de 'beschaving' en iedere vorm van leven. Je moet er niet aan denken om materiaalpech te krijgen onderweg... een mobiele telefoon is dan toch geen overbodige luxe.
langs de beek
Het Gamperdonatal richting Nenzinger Himmel is een prachtige klim voor natuurliefhebbers. Qua natuurpracht was ik zeer onder de indruk. Het is qua klimmen geen Stelvio pas, alhoewel je wel steile passages (zeker in het begin) tegenkomt. Aan de andere kant ontbreken de uitlaatgassen en de geur van verschroeide remmen (bekend op de grotere passen (Stelvio, Grossglockner e.d.). Al met al een echte 'geheimtip' zoals de Duitsers zouden zeggen. Zeker de moeite waard om een eindje voor te rijden wat mij betreft.