Hochfugen
De laatste middag van ons verblijf tijdens de zomervakantie 2008 in het Zillertal wordt besteed aan het beklimmen van de weg naar Hochfugen. Dit is eind augustus ook de finishplaats van de eerste etappe van de Deutschland Tour, gewonnen door Linus Gerdemann. Het is een onbekende klim, op het internet kon ik er weinig tot niets over vinden. Met een hoogte van 1463 meter wordt de klim toch door de organisatie als een klim van de eerste categorie bestempeld. Gestart vanaf ongeveer 550 meter betekent dat iets meer dan 900 te overwinnen hoogtemeters in 13 kilometer.
Start van de klim is in de plaats Fugen, vrij voorin het Zillertal. Hoe makkelijk kan het zijn; van Fugen naar Hochfugen. Het is eigenlijk een soort zijdal van het Zillertal. De klim start ook al echt onderin het plaatsje en begint stevig met percentages rond de 10%, terwijl je langs de winkels en het 'talstation' van de kabelbaan fietst. Het is wat broeierig vandaag en er wordt later op de dag onweer verwacht. De berg rechtsvoor me ontneemt me een beetje het zicht op de lucht die komen gaat en ik hoop dat het allemaal een beetje mee gaat vallen. Het is flink zweten zo al in het begin. Dan fiets je het plaatsje uit en komen een paar haarspeldbochten kort op elkaar. Dat is lekker klimmen, zo tussen de bomen in de schaduw van bocht naar bocht. De bomen maken echter al snel weer plaats voor groene almen waar de zon weer flink zijn best doet.
De stijgingspercentages zijn best fors, al zo vroeg in de klim gaat het niet erg soepel. De Batavus doet het echter weer prima vandaag. Het is mijn oudste fiets, ik heb hem al sinds 2000 en ook de wielen zijn nog origineel, maar hij geeft geen krimp. Het venijn van deze klim zit duidelijk in het begin, de eerste pakweg 7 kilometer. Het is afwisselend almen en bos, met af en toe een stukje boven de 10 procent. Na een kilometer of 8 vlakt de weg echter wat af en gaat terug naar een procent of 5, wat het klimmen wat comfortabeler maakt. Een paar kilometer voor hochfugen kan er opgeschakeld worden en het is lekker racen tussen mooie overzichtelijke bochten. Het wegdek is hier ook prima, stukken beter dan de nabij gelegen Zillertaler Hohenstrasse.
De afdaling, in de verte ligt Fugen
Het begint een beetje te druppelen als ik Hochfugen binnenrijd. Hochfugen zelf is geen bezienswaardigheid in de zomer, het is een ski oord wat er nu een beetje verlaten bij ligt. Ik stel me voor dat in de winter het hier zwart ziet van de mensen, daar is nu geen sprake van. Ik parkeer de fiets even bij het bruggetje om een foto te maken (bewijsmateriaal) en dan kan de helm op voor de afdaling. Gelukkig zet de regen niet echt door en nu begint misschien wel het leukste deel van de tocht; de afdaling in de bovenste kilometers van de klim. Het is niet heel erg steil, de bochten zijn talrijk, ruim en overzichtelijk, het is heerlijk naar beneden suizen. Heerlijk fietsen en in een mum van tijd dender je Hochfugen al weer in, waar het noodgedwongen de remmen dichtknijpen is voor de winkelende medemens. Nee, die laatste middag van de vakantie is zo goed besteed!