Zillertaler Hohenstrasse
In 2008 verblijf ik met gezin en andere familieleden in Kaltenbach, Zillertal. Dit is een van de mogelijke startplaatsen richting de Zillertaler Hohenstrasse. Deze (tol)weg loopt hoog boven het Zillertal met een maximale hoogte van iets boven de 2000 meter bij Melchboden boven Hippach. Over deze klim is vrij veel informatie te vinden op het internet en de verhalen berichten allemaal over een zware, steile klim. Een van de eerste dagen van de vakantie besluiten we met de auto naar boven te rijden. Omdat het behoorlijk regent en de weg bijzonder smal is op diverse stukken, houden we het na een kilometer of 5 voor gezien en keren om.
Aan het eind van de eerste week op vrijdag schijnt de zon echter uitbundig en ik besluit er voor te gaan. Vanuit Kaltenbach lopen de eerste twee kilometers geleidelijk omhoog en dan gaat de klim echt los.
De weg is erg smal en cirkelt zich tussen de Almen langzaam naar boven. Het is hier en daar al boven die tien procent en de benen worden flink getest. Wel mooi hier, het is weer heel anders klimmen dan op de 'grote' wegen van het Kaunertal of de Grossglockner. Ik fiets langzaam het bos en kom bij de plek waar we bijna een week eerder met de auto omkeerden. 5 kilometer staat op de teller en ik realiseer me dat ik nog niet halfweg ben. Het kleinste verzet staat er echter al een tijdje op en de komende kilometers gaat dat ook niet meer veranderen. Met een bocht naar links buigt de weg het bos in en wordt het steiler en steiler. Het is nu langdurig 10, 12, 15% en op het moment dat het echt in de benen gaat zitten wordt het nog wat forser met percentages tot 20%!. Inderdaad, dit is geen ontspannen dagje vandaag, nee het is afzien. Verzet zo licht mogelijk en proberen te blijven draaien. dat valt niet mee, ik hoop op een haarspeldbocht maar voorlopig gaat de weg nog rechtdoor door het bos. Hier en daar hebben de auto's moeite elkaar te passeren, het is hier smal! De snelheid zakt tot onder de 10 kilometer per uur en ik heb het zwaar.
Dan komen de eerste haarspeldbochten in beeld. Dat is lekker, in de bocht kunnen de benen even iets ontspannen. Tussen de bochten blijft het steil. Na een bocht naar links verschijnt het tolstation, niet meer dan een provisorische slagboom over de weg en een man in een stoel die dit werk al zijn hele leven lijkt te doen. Ik vraag me af hoe dat zit, in Nederland is het vinden van werk niet zo heel moeilijk, maar hier? Met je dan blij zijn dat je een baan hebt? De hele dag in een stoeltje een slagboom op en neer bewegen, nee laat maar. Of ben ik nu verwend?
Hoe het ook zij, ik fiets door en kom nu boven de boomgrens. De eerste drie kilometer na het tolstation zijn weer onverminderd steil, met percentages wederom tussen de 10 en 15%. De omgeving is hier prachtig, links kijk je nu uit over het Zillertal wat diep beneden ligt. Inmiddels zitten we dan ook al 1100 meter hoger. De kilometerteller wijst 9 kilometer aan, dat betekent nog zo'n 1,5 kilometer. Na een paar slingers tussen de almen, inmiddels boven de boomgrens, bereik ik de eerste top van de Zillertaler Hohenstrasse, bij de Kaltenbacher Skihutte.
Tussen de verschillende hutten door kijk ik tevreden naar beneden. Het was me nogal een klim, ik durf te stellen dat dit de meest steile klim is die ik tot nu toe heb gereden, het was bijzonder steil. Tijd om de statistieken er eens bij te halen. Op de site salite.ch staat de klim omschreven als Rifugio Kaltenbach, een hoogteverschil van 1183 meter over 10,2 kilometer betekent een gemiddeld stijgingspercentage van 11,6%! Inderdaad, hiermee vergeleken is bijvoorbeeld de Stelvio, alhoewel met een kilometer of 28 vrij lang, met 7,4% gemiddeld een 'makkie'. Ik fiets door langs de hutten en start de afdaling. Dat klopt, de net zo duur verdiende hoogtemeters moeten direct weer ingeleverd worden, als we weer afdalen naar het volgende punt van de Hohenstrasse, de splitsing bij Stoana alm. Daar gaan we rechtsaf en wordt het weer klimmen geblazen. En weer steil natuurlijk.
Richting Zellberg Buam slingert de weg door een stuk bos en wat haarspeldbochten langzaam omhoog. Bij de Zellberg buam zelf zie je de weg voor je ontmoedigend steil aan de overkant van het dal omhoog lopen. Dat is gelukkig wel ongeveer de laatste inspanning voordat we aankomen bij het hoogste punt van de route, Melchboden op 2000 meter. Hier staan veel touristen foto's te maken en ik belsuit ook even te stoppen voor wat eten en drinken. Bij Melchboden begint ook de afdaling naar Hippach. De afdaling is snel, want ook deze kant van de klim is behoorlijk steil. Aangekomen in Hippach gaat het linksaf door het dal terug naar Kaltenbach. Al met al was het nog geen 50 kilometer, maar het voelt als heel wat langer. Een zware klim vandaag, niet direct een om rustig van te genieten, nee deze is echt voor de prestatie, met veel kilometers achtereen in het rood. Voor de liefhebber dus...